“Gerçekten yaşayanlar, iyilik için yaşayanlardır.” Tolstoy, aristokrat kimliğini elinin tersiyle iterek hakikatin amelesi olmayı seçmiştir. Bu analiz, Tolstoy’un radikal Hristiyan anarşizmini ve uydurulmuş nizamlara karşı başkaldırısını ele almaktadır.
LEV TOLSTOY: İKTİDARIN REDDİ VE RUHSAL DİRİLİŞİN ONTOLOJİSİ Read Post »
“İnsan kendi kendini yapar; önceden hazır değildir.” Sartre felsefesi, bireyin sistemlere ve uydurulmuş kadere karşı en büyük meydan okumasıdır. Bu analiz, modern bireyin anlam arayışını ve sorumluluk ahlakını derinlemesine ele almaktadır.
JEAN-PAUL SARTRE: VAROLUŞUN ONTOLOJİSİ VE RADİKAL ÖZGÜRLÜK Read Post »
“Hakikat, hakikate zıt olamaz; aksine onunla uyuşur ve ona tanıklık eder.” İbn Rüşd, Endülüs’ün zirve zihni olarak aklı dinin karşısında değil, merkezinde konumlandırmıştır. Bu analiz, İbn Rüşd’ün bilimsel metodolojisini ve modern laik düşüncenin kökenlerini ele almaktadır.
İBN RÜŞD: AKIL VE VAHYİN UYUMU – ENDÜLÜS’TEN AVRUPA AYDINLANMASINA Read Post »
“Gerçeğin bilgisi, kendisinde şüpheye yer kalmayacak derecede aşikar olan bilgidir.” Gazali, taklidi yıkarak tahkike ulaşmanın yolunu açmıştır. Bu analiz, Gazali’nin şüpheciliğini ve modern düşünceye ilham veren nedensellik kuramını derinlemesine ele almaktadır.
İMAM GAZALİ: AKIL VE KALP ARASINDAKİ HAKİKAT ARAYIŞI Read Post »
“Sorgulanmayan bir hayat yaşanmaya değer değildir.” Platon’un bu mirası, insan zihnini duyuların hapishanesinden çıkarıp aklın aydınlığına taşıma çabasıdır. Bu analiz, Platon felsefesini modern algı yönetimi ve ontolojik varlık sancıları ekseninde yeniden okumaktadır.
PLATON: İDEALAR KURAMI VE MAĞARADAN ÇIKIŞIN ONTOLOJİSİ Read Post »
İbn Haldun’un Asabiyet teorisi ve devletlerin beş aşamalı ömrü üzerinden toplumsal değişim yasalarını inceleyen, akademik derinliğe sahip ontolojik bir analiz.
İBN-İ HALDUN: ASABİYET KURAMI VE TARİHSEL DETERMINİZM Read Post »
Yazar: Hüseyin Süslü
Avusturyalı yazar Stefan Zweig’ın intiharından hemen önce tamamladığı veda niteliğindeki eseri “Satranç” (Schachnovelle), sadece bir oyunun hikâyesi değil, Nazi zulmü altındaki bir insanın zihinsel parçalanışının ve hayata tutunma çabasının dramatik bir belgesidir. Hüseyin Süslü olarak bu metni filolojik ve psikolojik bir süzgeçten geçirdiğimizde, karşımıza çıkan en sarsıcı tema “izolasyon” ve bu izolasyonun yarattığı “zihinsel bölünme” halidir. Bu analizde, Dr. B. karakteri üzerinden insanın kendi zihniyle kurduğu o tehlikeli iletişimi ve toplumsal baskının bireyi nasıl bir iç sürgüne ittiğini inceleyeceğiz.
Stefan Zweig ve Satranç: Sessizliğin Çığlığı ve Ruhun Dilsel Savunması Read Post »
Yazar: Hüseyin Süslü
Arjantinli edebiyat devi Jorge Luis Borges, “Alef” (El Aleph) adlı eserinde insan zihninin en büyük paradokslarından birini, yani sınırlı bir dil ile sonsuzluğu anlatma çabasını ele alır. Borges’in dünyasında evren, ucu bucağı olmayan bir kütüphane, bir labirent veya bir aynadır. Hüseyin Süslü olarak bu metni filolojik ve metafizik bir süzgeçten geçirdiğimizde, karşımıza çıkan en çarpıcı kavram “Alef” noktasıdır; yani her şeyin aynı anda ve her açıdan görülebildiği o tekil nokta. Bu analizde, Borges’in sembolizmini ve dilin sonsuzluk karşısındaki acziyetini toplumsal bir anlam arayışı üzerinden inceleyeceğiz.
Jorge Luis Borges ve Alef: Sonsuzluğun Kelime Hali ve Evrenin Dilsel Haritası Read Post »
Yazar: Hüseyin Süslü
İngiliz edebiyatının ve politik eleştirinin zirve ismi George Orwell, “1984” adlı distopik başyapıtında sadece baskıcı bir rejimi anlatmaz; aynı zamanda dilin, düşünceyi yok etmek için nasıl bir silaha dönüştürülebileceğini deşifre eder. Hüseyin Süslü olarak bu eseri filolojik ve sosyolojik bir süzgeçten geçirdiğimizde, karşımıza çıkan en korkunç buluş “Yeni-Dil” (Newspeak) projesidir. Bu analizde, Orwell’in kurguladığı dilsel manipülasyonun toplum üzerindeki tahripkar etkilerini ve hakikatin kelimeler aracılığıyla nasıl boğulduğunu inceleyeceğiz.
George Orwell ve 1984: Yeni-Dil Aracılığıyla Düşüncenin Sınırlandırılması Read Post »
Türk edebiyatının en yerli, en hüzünlü ve en mukavemetçi kalemlerinden biri olan Emine Işınsu (1938-2021), sadece bir romancı değil; aynı zamanda Türk dünyasının sınır tanımayan acılarını, hasretlerini ve imanını kelimelere döken bir “şuur” işçisidir. Halide Nusret Zorlutuna gibi dev bir ismin kızı olarak “edebiyatın içine” doğan Işınsu, kalemini bir “savunma hattı” gibi kullanarak uydurulmuş sınırların ötesindeki kardeşliği savunmuştur. Süreyya Ergenekon olarak Işınsu’yu incelediğimizde, onun sitemizin “uydurulmuş nizamlar” eleştirisine, “vatan ve millet” kavramlarını manevi bir zemin üzerine inşa ederek nasıl destek verdiğini görürüz.
Emine Işınsu: Azap Topraklarından Gönül Coğrafyasına Bir Millî Kimlik İnşası Read Post »
