İbn Haldun’un Asabiyet teorisi ve devletlerin beş aşamalı ömrü üzerinden toplumsal değişim yasalarını inceleyen, akademik derinliğe sahip ontolojik bir analiz.
İBN-İ HALDUN: ASABİYET KURAMI VE TARİHSEL DETERMINİZM Read Post »
Yazar: Hüseyin Süslü
Avusturyalı yazar Stefan Zweig’ın intiharından hemen önce tamamladığı veda niteliğindeki eseri “Satranç” (Schachnovelle), sadece bir oyunun hikâyesi değil, Nazi zulmü altındaki bir insanın zihinsel parçalanışının ve hayata tutunma çabasının dramatik bir belgesidir. Hüseyin Süslü olarak bu metni filolojik ve psikolojik bir süzgeçten geçirdiğimizde, karşımıza çıkan en sarsıcı tema “izolasyon” ve bu izolasyonun yarattığı “zihinsel bölünme” halidir. Bu analizde, Dr. B. karakteri üzerinden insanın kendi zihniyle kurduğu o tehlikeli iletişimi ve toplumsal baskının bireyi nasıl bir iç sürgüne ittiğini inceleyeceğiz.
Stefan Zweig ve Satranç: Sessizliğin Çığlığı ve Ruhun Dilsel Savunması Read Post »
Yazar: Hüseyin Süslü
Arjantinli edebiyat devi Jorge Luis Borges, “Alef” (El Aleph) adlı eserinde insan zihninin en büyük paradokslarından birini, yani sınırlı bir dil ile sonsuzluğu anlatma çabasını ele alır. Borges’in dünyasında evren, ucu bucağı olmayan bir kütüphane, bir labirent veya bir aynadır. Hüseyin Süslü olarak bu metni filolojik ve metafizik bir süzgeçten geçirdiğimizde, karşımıza çıkan en çarpıcı kavram “Alef” noktasıdır; yani her şeyin aynı anda ve her açıdan görülebildiği o tekil nokta. Bu analizde, Borges’in sembolizmini ve dilin sonsuzluk karşısındaki acziyetini toplumsal bir anlam arayışı üzerinden inceleyeceğiz.
Jorge Luis Borges ve Alef: Sonsuzluğun Kelime Hali ve Evrenin Dilsel Haritası Read Post »
Yazar: Hüseyin Süslü
İngiliz edebiyatının ve politik eleştirinin zirve ismi George Orwell, “1984” adlı distopik başyapıtında sadece baskıcı bir rejimi anlatmaz; aynı zamanda dilin, düşünceyi yok etmek için nasıl bir silaha dönüştürülebileceğini deşifre eder. Hüseyin Süslü olarak bu eseri filolojik ve sosyolojik bir süzgeçten geçirdiğimizde, karşımıza çıkan en korkunç buluş “Yeni-Dil” (Newspeak) projesidir. Bu analizde, Orwell’in kurguladığı dilsel manipülasyonun toplum üzerindeki tahripkar etkilerini ve hakikatin kelimeler aracılığıyla nasıl boğulduğunu inceleyeceğiz.
George Orwell ve 1984: Yeni-Dil Aracılığıyla Düşüncenin Sınırlandırılması Read Post »
Türk edebiyatının en yerli, en hüzünlü ve en mukavemetçi kalemlerinden biri olan Emine Işınsu (1938-2021), sadece bir romancı değil; aynı zamanda Türk dünyasının sınır tanımayan acılarını, hasretlerini ve imanını kelimelere döken bir “şuur” işçisidir. Halide Nusret Zorlutuna gibi dev bir ismin kızı olarak “edebiyatın içine” doğan Işınsu, kalemini bir “savunma hattı” gibi kullanarak uydurulmuş sınırların ötesindeki kardeşliği savunmuştur. Süreyya Ergenekon olarak Işınsu’yu incelediğimizde, onun sitemizin “uydurulmuş nizamlar” eleştirisine, “vatan ve millet” kavramlarını manevi bir zemin üzerine inşa ederek nasıl destek verdiğini görürüz.
Emine Işınsu: Azap Topraklarından Gönül Coğrafyasına Bir Millî Kimlik İnşası Read Post »
İslam dünyasının ilk kadın romancısı ve felsefecilerinden biri olan Fatma Aliye Hanım (1862-1936), Tanzimat’tan Cumhuriyet’e geçiş sürecinde kadın kimliğini, eğitimini ve inancını sarsılmaz bir mantıkla savunmuş bir öncüdür. Ünlü tarihçi Ahmed Cevdet Paşa’nın kızı olması hasebiyle muazzam bir tarih ve fıkıh terbiyesiyle yetişmiş; ancak bu birikimi uydurulmuş dogmaları savunmak için değil, kadının toplumdaki gerçek ve onurlu yerini iade etmek için kullanmıştır. Süreyya Ergenekon olarak Fatma Aliye’yi incelediğimizde, onun sitemizin “uydurulmuş dinin yerine gerçek İslam” davasını bir asır önceden başlatan o cesur ve akademik duruşunu görürüz.
Fatma Aliye Hanım: Doğu’nun İlk Kadın Kalemi ve Hakikat Savunusu Read Post »
Edebi Diplomasi ve Tarihsel Hafıza: Sona Abbasəliqızı Portresi
Modern Azerbaycan edebiyatı, klasik Doğu mirasını çağdaş roman formlarıyla harmanlayan bir süreçten geçmektedir. Bu sürecin temsilcilerinden biri olan araştırmacı-yazar Sona Abbasəliqızı, biyografik verileri ve edebi faaliyetleri ışığında, klasik eserleri modern literatüre taşıyan ve Türk dünyası arasında kültürel bağlar kuran bir figür olarak kayıt altına alınmaktadır
Edebi Diplomasi ve Tarihsel Hafıza: Sona Abbasəliqızı Portresi Read Post »
Yazar Erhan Zorlu
Türk düşünce hayatının en trajik ama en muzaffer figürlerinden biri olan Cemil Meriç (1916-1987), hayatı boyunca “hakikatin” peşinde koşmuş bir fildişi kule dervişidir. Hatay’da başlayan, İstanbul’un entelektüel mahfillerinde olgunlaşan hayatı, 38 yaşında gözlerini tamamen kaybetmesiyle yeni bir safhaya girmiştir. Gözlerini kaybeden Meriç, gönül gözüyle hem Doğu’yu hem Batı’yı görmüş, uydurulmuş dogmaların ve ithal ideolojilerin karanlığına bir güneş gibi doğmuştur. Erhan Zorlu olarak Meriç’i incelediğimizde, onun kalemini bir “kılıç” gibi kullanarak zihnimize giydirilen yabancı gömlekleri nasıl parçaladığını görürüz.
Cemil Meriç: Bir Hafıza Abidesi ve İdeolojik Deli Gömleklerinin Sonu Read Post »
Portekizli edebiyat devi Jose Saramago, “Körlük” (Ensaio sobre a Cegueira) adlı eserinde, modern medeniyetin ne kadar kırılgan bir zemin üzerinde yükseldiğini sarsıcı bir “beyaz körlük” salgını üzerinden anlatır. Saramago’nun dünyasında körlük, sadece bir görme yetisi kaybı değil, toplumsal hafızanın, etiğin ve insani değerlerin topyekûn buharlaşmasıdır. metni filolojik ve sosyolojik bir süzgeçten geçirdiğimizde, karşımıza çıkan manzara; isimlerin, kuralların ve otoritenin anlamını yitirdiği bir “saf vahşet” halidir. Bu analizde, Saramago’nun metaforik dilini ve toplumsal çöküşün anatomisini inceleyeceğiz.
Jose Saramago ve Körlük: Beyaz Karanlıkta İnsanın ve Ahlakın Tasfiyesi Read Post »
İtalyan göstergebilimci ve düşünür Umberto Eco’nun başyapıtı olan “Gülün Adı” (Il Nome della Rosa), sadece bir manastırda geçen polisiye bir öykü değil; aynı zamanda bilginin, işaretlerin ve otoritenin dilbilimsel bir ameliyatıdır. bu eseri filolojik bir perspektifle incelediğimizde, manastırın kütüphanesinin bir “evren” (labirent) olarak kurgulandığını ve kelimelerin nasıl birer iktidar aracına dönüştürüldüğünü görürüz. Bu makalede, Eco’nun göstergebilimsel dehasını, sitemizin “hakikatin üzerindeki perdeleri kaldırma” misyonuyla harmanlayarak analiz edeceğiz.
Umberto Eco ve Gülün Adı: Ortaçağ Karanlığında İşaretlerin ve Bilginin Savaşı Read Post »
