Umberto Eco, romanın sonunda "Stat rosa pristina nomine, nomina nuda tenemus" (Dünkü gül sadece adıyla kalır, elimizde kalan yalnızca çıplak isimlerdir) diyerek, kelimelerin ve isimlerin geçiciliğine vurgu yapar.
Barış ve Savaş Analizleri, Biyografik Analiz, Felsefi Düşünce, Halk Kültürü Analizleri, Kitap Analizleri, olay, Perspektif Analiz

Umberto Eco ve Gülün Adı: Ortaçağ Karanlığında İşaretlerin ve Bilginin Savaşı

İtalyan göstergebilimci ve düşünür Umberto Eco’nun başyapıtı olan “Gülün Adı” (Il Nome della Rosa), sadece bir manastırda geçen polisiye bir öykü değil; aynı zamanda bilginin, işaretlerin ve otoritenin dilbilimsel bir ameliyatıdır. bu eseri filolojik bir perspektifle incelediğimizde, manastırın kütüphanesinin bir “evren” (labirent) olarak kurgulandığını ve kelimelerin nasıl birer iktidar aracına dönüştürüldüğünü görürüz. Bu makalede, Eco’nun göstergebilimsel dehasını, sitemizin “hakikatin üzerindeki perdeleri kaldırma” misyonuyla harmanlayarak analiz edeceğiz.