Bəzən özümə bir sual verirəm…
Niyə bəzi xalqlar əsrlər keçsə də ayaqda qalır, bəziləri isə tarixdən silinir?
Cavab mənə görə sadədir. Ayaqda qalan xalqlar keçmişini qoruyur, tarixini öyrənir və onu gələcək nəsillərə əmanət edir. Tarixini unutmağa başlayan xalq isə zamanla kimliyini də itirir.
Bu gün texnologiya sürətlə inkişaf edir, informasiya sərhəd tanımır. Lakin bu inkişaf bizi köklərimizdən uzaqlaşdırmamalıdır. Əksinə, tariximizi daha dərindən öyrənməyə sövq etməlidir. Çünki keçmişini tanımayan xalq gələcəyini möhkəm qura bilməz.
Türk dünyasının ən böyük sərvəti təkcə geniş coğrafiyası deyil. Onun əsl sərvəti ortaq tarixi, dili, mədəniyyəti və milli yaddaşıdır. Məhz bu dəyərlər əsrlər boyu bizi yaşadıb və bu gün də birliyimizin əsas dayağı olaraq qalır.
Tarix yalnız keçmiş hadisələrin xatırlanması deyil. Tarix həm də gələcəyə verilən dərsdir. Keçmişdən nəticə çıxaran xalqlar inkişaf edir, onu unudanlar isə eyni səhvləri təkrar etməyə məhkum olurlar.
Bu gün türk dünyasının qarşısında duran ən mühüm vəzifələrdən biri ortaq tarixi irsi qorumaq, gənc nəslə milli kimlik şüurunu aşılamaq və mədəni bağlarımızı daha da möhkəmləndirməkdir. Bu, yalnız alimlərin və tarixçilərin deyil, hər bir vətəndaşın mənəvi məsuliyyətidir.
Tarix bizə miras deyil, əmanətdir. Əmanətə sahib çıxan millətlər gələcəyini də inamla qururlar.
Müəllif: Sona Abbasəliqızı İsmayılova
Prezident mükafatçısı yazıçı-publisist,
Azərbaycan Yazıçılar Birliyinin və Azərbaycan Jurnalistlər Birliyinin üzvü.