Fransız edebiyatının ve varoluşçu düşüncenin en güçlü kalemlerinden biri olan Albert Camus, “Veba” adlı eserinde sadece tıbbi bir salgını değil, insanlığın maruz kaldığı ahlaki ve zihinsel çöküşü bir alegori üzerinden ustalıkla işler. Cezayir’in Oran kentinde aniden ortaya çıkan ve şehri dış dünyaya kapatan veba salgını, aslında her devirde toplumu içten içe kemiren “uydurulmuş doğruların” ve “anlam yitiminin” bir simgesidir. Abdulkadir Karaoğlu olarak bu analizde, Camus’nün yarattığı bu karanlık atmosferi, günümüzün toplumsal vebaları ve sitemizin temelini oluşturan hakikat mücadelesi perspektifinden ele alacağız.